ตอนที่ 176 รอยยิ้มวัยสิบขวบ

ตอนที่ 176 รอยยิ้มวัยสิบขวบ

ถังเมิ่งตงพาพวกผู้หญิงเหล่านั้นจากไป ทว่าเด็กคนนั้นกลับยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเฉินหยวนตลอดเวลา

ตลอดทางที่ผ่านมา เด็กคนนี้คอยเช็ดเสื้อผ้าของเฉินหยวนอยู่ตลอด จนคราบเลือดบนเสื้อจางลงไปมาก

เมื่อมองดูเด็กประหลาดคนนี้ ซูฝานก็ถามอย่างสงสัยว่า “เด็กคนนี้เป็นอะไรไปหรือ”

“อาจารย์อา พวกเราก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับ”

เฉินหยวนอธิบายว่า “ตอนนั้นเด็กคนนี้ถูกเผ่ามารจับตัวไป ศิษย์น้องฟางเป็นคนช่วยออกมาได้ แต่หลังจากได้รับการรักษาแล้ว เขากลับเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานไม่หยุด แถมยังคอยส่งยิ้มที่ดูไร้พิษสงแบบนี้ออกมาตลอด ประหลาดมากขอรับ”

พูดพลางเขาก็วางเด็กลง พอเท้าแตะพื้น เด็กคนนั้นก็เริ่มเช็ดพื้นต่อทันที จนดึงดูดสายตาของผู้คนไม่น้อย

เมืองไป่ฮวายังไงเสียก็เป็นสถานที่เลื่องชื่อในแดนผู้บำเพ็ญ พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลเป็นพิเศษ ลำพังปุถุชนคนธรรมดาจะเช็ดถูจนหมดได้อย่างไร

อีกอย่าง การปัดกวาดถนนใหญ่ก็มีคนคอยรับผิดชอบอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาคอยเช็ดถูเลยสักนิด

ซูฝานย่อตัวลงแล้วถามด้วยความสงสัยว่า “เจ้าหนู เจ้าปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องเช็ดแล้วล่ะ”