กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 178 โจวเทียนจื่อหน้าหนาไร้ยางอาย
จิ๊!
ประโยคอันแสนคุ้นเคยนี้มันอะไรกัน
ทำไมถึงมาเจอที่นี่ได้?
แววตาของซูฝานฉายประกายประหลาดใจ รอยยิ้มค่อย ๆ ผุดขึ้นตรงมุมปาก
ชิงเหยามองตามไปด้วยความสงสัย พลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "ตอนนี้แคว้นซีเมิ่งวุ่นวายถึงเพียงนี้ ไฉนยังมีคนมาสาบานเป็นพี่น้องในป่าแถบนี้อีกล่ะ?"
"บางคนก็นิสัยแบบนี้แหละ สำหรับเขาแล้วความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคงมีแค่การสาบานเป็นพี่น้องกับเที่ยวหอนางโลมละมั้ง" ซูฝานเอ่ยด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม
หืม?
ฟังจากน้ำเสียงนี้ ซูฝานเหมือนจะรู้จักอีกฝ่ายอย่างนั้นหรือ?
"เจ้ารู้จักคนที่สาบานเป็นพี่น้องนั่นหรือ?" ชิงเหยาหันมาถาม