เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 175 แกล้งทำตัวเป็นหมูกินเสือ?
พอได้ยินเช่นนั้น เฉินหยวนก็หยุดฝีเท้าลงทันควัน กระบี่ยาวระดับสมบัติวิญญาณที่คอยสะกดปราณมารอยู่กลางเวหาบินโฉบเข้ามา
“ฟึ่บ——”
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น พริบตาถัดมาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าชายร่างผอมเกร็ง
ชายร่างผอมตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ สองขาอ่อนยวบ ทรุดฮวบนั่งแปะลงกับพื้นดังตุ้บ
“ข้าขอย้ำอีกรอบ พวกเราไม่ใช่ผู้บำเพ็ญแห่งแคว้นซีเมิ่งของพวกเจ้า ไม่มีเหตุผลต้องมาคอยคุ้มครองพวกเจ้า!”
เฉินหยวนกล่าวเสียงเย็น “หากพวกเจ้ามีความสามารถจริง ก็ไปตามผู้บำเพ็ญแคว้นซีเมิ่งของพวกเจ้ามาเสียสิ คนพวกนั้นต่างหากที่รับของบรรณาการไปจากพวกเจ้า”
พูดจบ เขาถึงได้ออกเดินต่อ ฟางชิงหมิงและหวังลั่วเฟยที่อยู่ข้างหลังรีบก้าวตามไปติด ๆ
ร่างทั้งสามเลือนหายไปทางประตูเมืองอย่างรวดเร็ว ส่วนผู้คนที่ยังรั้งอยู่ตรงนั้นต่างเริ่มสับสนลังเล
พวกเขาไม่รู้เรื่องการแบ่งฝ่ายของผู้บำเพ็ญ แต่เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนแถบนี้ อย่างน้อยผู้บำเพ็ญที่เคยมาคราวก่อน ๆ ล้วนกักขฬะไร้เหตุผล หากมีใครกล้าโต้แย้ง สิ่งที่ได้รับกลับมาก็มีแต่คำด่าทอและการลงทัณฑ์