กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 149 เขาตายข้าก็ดีใจ!
วิชาธาตุดินของเสวี่ยจีถือว่ายอดเยี่ยมไม่เบา อย่างน้อยตอนบูรณะจวนเจ้าเมืองก็ทำออกมาได้อย่างไร้ที่ติ
หลังจากนางลงมือจัดการ จวนเจ้าเมืองทั้งหลังก็กว้างขวางขึ้นอย่างยิ่ง จุคนครึ่งหนึ่งของสำนักเฮ่าเทียนได้สบาย ๆ
วันหน้าหาปรมาจารย์ค่ายกลมาสักคน วางค่ายกลเทเลพอร์ตไว้ ถึงเวลานั้นสำนักเฮ่าเทียนกับเมืองไป๋ฮวาก็ไปมาหาสู่กันได้ เดินทางสะดวกขึ้นไม่น้อย
“ข้าจัดการเสร็จแล้ว!”
เสวี่ยจีร้องบอกด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วสวมหมวกคลุมศีรษะของตนให้เรียบร้อย
เฮอะ อารมณ์คุณหนูเอาแต่ใจจริง ๆ
เมื่อเห็นเสวี่ยจีแง่งอน ซูฝานก็ไม่ได้ไปตอแยอีก อย่างไรเสียที่เรียกนางมาก็แค่เพื่อบูรณะจวนเจ้าเมืองเท่านั้น หลังจากนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว
ซูฝานมองดูสถานที่ซึ่งตรงตามที่ตนเองคิดไว้ในใจอย่างสมบูรณ์แบบ
สำนักเฮ่าเทียนไม่มีลานกว้างขนาดใหญ่ ลานหน้าสำนักแทบจะกลายเป็นที่จอดเรือเหาะไปแล้ว บรรดาศิษย์นอกจากไปหอคัมภีร์ลับก็ไม่มีที่อื่นให้ไปอีก