ตอนที่ 150 เสวี่ยจีคนขี้ขลาด

ตอนที่ 150 เสวี่ยจีคนขี้ขลาด

เมื่อเห็นท่าทีมาดมั่นของซูฝาน ในใจของเสวี่ยจีก็พลันมีเพลิงโทสะลุกพรึบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

เคราะห์ดีที่ที่นี่ไม่มีคนของสำนักหมื่นปีอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องโดนรุมซ้อมสักยกเป็นแน่

ผู้ดูแลเฒ่าที่กำลังขับรถศึกอยู่พลันเอ่ยปากขึ้นว่า "ท่านเจ้าเมืองช่างรอบรู้กว้างขวางนัก ไม่นึกเลยว่าจะรู้ประวัติลับของสำนักหมื่นปีมากมายถึงเพียงนี้"

"ผ่านอะไรมาเยอะ ย่อมต้องรู้เยอะเป็นธรรมดา บางครั้งประสบการณ์ก็ถือเป็นพลังอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ?"

ซูฝานเอ่ยพลางยิ้ม คล้ายกับจงใจพูดให้ผู้ดูแลเฒ่าฟัง

ทว่าผู้ดูแลเฒ่ากลับไม่ได้รับคำ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาขับรถอยู่ข้างนอกคนเดียว

เสวี่ยจีเบะปากกล่าวว่า "เหอะ หน้าตาดูก็โตกว่าข้าแค่ไม่กี่ปีแท้ ๆ ทำมาเป็นวางท่าเหมือนผู้อาวุโสรุ่นก่อน ไม่รู้ตัวหรือไรว่าตัวเองเสแสร้งได้ไม่เนียนเอาเสียเลย?"

ใบหน้าของซูฝานไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตลอดหมื่นปี ในสายตาคนภายนอกเขาดูเหมือนคนวัยยี่สิบต้น ๆ เท่านั้น ประกอบกับระดับพลังแค่ขั้นฝึกลมปราณ จึงดูเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรตัวจ้อยที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ยุทธภพชัด ๆ

ทว่าในใจซูฝานรู้ดีแก่ใจก็พอแล้ว อีกทั้งเขายังอยากให้คนนอกมองเขาเช่นนี้ด้วยซ้ำไป