ตอนที่ 148 ห้ามพูดว่าข้าเล็กนะ!

ตอนที่ 148 ห้ามพูดว่าข้าเล็กนะ!

ภายในจวนเจ้าเมือง ซูฝานสัมผัสได้ถึงคนที่มาถึงหน้าประตู จึงลุกขึ้นแล้วค่อย ๆ เดินออกไป

ที่หน้าประตู เสวี่ยจีสวมเสื้อคลุมผ้าไหมน้ำแข็งสีขาว มีหมวกคลุมศีรษะขนาดใหญ่ปิดบังตัวเองไว้อย่างมิดชิด หากไม่มองตรง ๆ จากด้านหน้า ก็แทบจะมองไม่เห็นรูปโฉมที่แท้จริงเลย

“แกร๊ก...”

เสียงเปิดประตูดังขึ้น ซูฝานชะโงกหน้าออกไปมองดู

ทันใดนั้น ใบหน้าที่ซีดขาวไร้สีเลือดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ความซีดขาวนั้นชวนให้รู้สึกหวาดหวั่น แม้กระทั่งคิ้วและเส้นผมก็ยังเป็นสีขาว แลดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ซูฝานเองก็คาดไม่ถึงว่าจะได้พบกับคนเช่นนี้ หากไม่มีพ่อบ้านชราผู้นั้นอยู่ด้วย เขาคงเกือบจะลงมือไปแล้ว

แต่คนที่สวมหมวกคลุมขนาดใหญ่นี่...

อืม... น่าจะเป็นผู้ชายสินะ?

ซูฝานเหลือบมองหน้าอกของเสวี่ยจีโดยไม่รู้ตัว มันช่างแตกต่างจากจื่ออี๋ที่มีขนาดมหึมาโดยสิ้นเชิง เสวี่ยจีนั้นแทบจะราบเรียบเป็นหน้ากลอง