กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 142 เจ้าบีบให้ข้าต้องทำเองนะ
เมืองไป๋ฮวา จวนเจ้าเมือง
หลังจากซูฝานกับเฉียนจิ้นร่อนลงสู่พื้น ก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมให้คุ้นเคยเสียก่อน
อืม...
ยังคงเป็นสูตรเดิม รสชาติที่คุ้นเคยไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ
เมื่อมองดูจวนเจ้าเมืองที่มีเรือนพักลึกเข้าไปถึงเจ็ดชั้น มุมปากของซูฝานก็กระตุกขึ้นมาเป็นระลอก
ในอดีตเขาเคยมาเยือนจวนเจ้าเมืองแห่งนี้ และยังได้เห็นจุดจบของเจ้าเมืองคนก่อนด้วยตาตนเอง สภาพแทบจะโดนเหล่าผู้บำเพ็ญหญิงเข้าแถวรอขึ้นเตียง แม้จะชักจนน้ำลายฟูมปากก็ยังหยุดไม่ได้ ช่างเป็นภาพที่ใครได้ยินก็ต้องสะเทือนใจ ใครได้เห็นก็ต้องหลั่งน้ำตาโดยแท้
ยังไม่ทันที่ซูฝานจะรำลึกความหลังเสร็จ เฉียนจิ้นก็พลันเหาะขึ้นไปยังจุดที่สูงที่สุดของจวนเจ้าเมือง
“แย่แล้ว!”
เมื่อเห็นท่าทางของเฉียนจิ้น ซูฝานก็ร้องอุทานในใจด้วยความตกใจ