เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 141 เมืองร้อยบุปผาฝันร้าย
บนเรือเมฆา คนของสำนักเซียนอู๋โก้วยืนรวมกลุ่มกัน ปิดล้อมรอบทิศของเรือไว้แน่นหนา
ผู้นำขบวนคือชายชราเคราขาว สวมชุดนักพรตสีน้ำหมึก บนหลังมีลวดลายดวงดาราพร่างพราว ทั้งร่างไร้ฝุ่นละอองแปดเปื้อน ด้านหลังยังมีคนรุ่นเก่าอีกหลายคนยืนอยู่ ครั้นเห็นซูฝานก้าวเข้ามาก็พากันสะดุ้งตกใจเช่นกัน
พวกเขามาเพื่อคุมตัวคนแท้ ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าซูฝานจะยอมมาเป็นตัวประกันด้วยตัวเอง นี่มันน่าประหลาดใจเกินไปแล้ว
“ฮะ ๆ ป๋ายอวิ๋นเทียน รองเจ้าสำนักเซียนอู๋โก้ว คารวะท่านเซียนจุติ” ชายชราเคราขาวก้าวขึ้นหน้าประสานมือคารวะ
คำพูดแม้ฟังดูสุภาพ ทว่าไร้ซึ่งความเคารพแม้เพียงเสี้ยว กลับเจือแววเย้ยหยันอยู่กลาย ๆ
ซูฝานปรายตามองจูเก่อชิงเฟิงและผู้บำเพ็ญในชุดคลุมขาวสวมหน้ากากซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล คิ้วพลันขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
นี่ไปเยือนอีกสองขุมกำลังมาแล้วงั้นหรือ?
ไอเซียนนี่ช่างใช้การได้ดีจริงเชียว กระทั่งวังเต๋าอู๋เสินยังยอมก้มหัวให้
“ดูท่าพวกเจ้าคงไปเยือนอีกสองฝ่ายมาแล้ว รีบร้อนมาสำนักเฮ่าเทียนของข้าถึงเพียงนี้ ไม่กลัวจะตายตกอยู่ที่นั่นบ้างหรือ?” ซูฝานหรี่ตาลงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา