ตอนที่ 108 เยือนลานเรือนเขาหลังเป็นครั้งแรก

ตอนที่ 108 เยือนลานเรือนเขาหลังเป็นครั้งแรก

เรื่องการเข้าสังคมต้อนรับขับสู้เช่นนี้ ซูฝานไม่ถนัดเอาเสียเลยจริง ๆ

แค่คนไม่กี่คนนั่งคุยกัน เขาก็ต้องคอยปั้นยิ้มอยู่ตลอด หากไม่ได้ยิ้มจนชินแล้วละก็ เกรงว่าเขาคงจะนั่งไม่อยู่เป็นแน่

เรื่องพรรค์นี้สมควรยกให้พวกจางซานเฟิงจัดการจริง ๆ

พ้นจากตรงนี้ไปแล้ว ซูฝานก็พาเฒ่าผีมุ่งหน้าไปยังยอดเขาเสี่ยวหลินทันที

ในเมื่อคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือจะรั้งอยู่ต่ออีกสองสามวัน เขาก็ควรไปจัดการเตรียมการที่ยอดเขาเสี่ยวหลินไว้ล่วงหน้าเสียก่อน ที่นั่นถือเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสำนักเฮ่าเทียนเชียว

รอจนซูฝานและเฒ่าผีจากไปแล้ว จูเก่อชิงเฟิงจึงลอบถอนหายใจโล่งอก ทว่าในใจกลับรู้สึกเคว้งคว้างอย่างบอกไม่ถูก

บอกไม่ถูกว่าเป็นเพราะเหตุใด

"ท่านบุตรศักดิ์สิทธิ์ เมื่อครู่ท่านเกือบจะเสียอาการแล้วนะขอรับ" ผู้อาวุโสเมิ่งเอ่ยด้วยสีหน้ากังวล

จูเก่อชิงเฟิงเอามือไพล่หลัง สายตามองไปยังยอดเขาที่ปกคลุมด้วยม่านหมอกในระยะไกล ในใจลอบทอดถอนใจอยู่เช่นกัน