เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 107 ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผู้นั้นคือ
สามวันต่อมา
ภายนอกสำนักเฮ่าเทียนอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกบัว ท้องฟ้าครึ่งแถบแทบถูกดอกบัวปกคลุมจนมิด ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเงาร่างหลายสายกระจายตัวอยู่ท่ามกลางนั้น
ภาพเหตุการณ์นี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนในสำนักเฮ่าเทียน เมื่อมองดูดอกบัวที่ละลานตาเต็มท้องฟ้า คนที่ไม่รู้คงนึกว่ายอดฝีมือของฝ่ายพุทธเดินทางมาเยือน
ทว่าชั่วพริบตาต่อมา บนท้องฟ้าก็มีราชรถมังกรทองคันหนึ่งเหาะมา ด้านหลังราชรถมีเหล่าศิษย์ติดตามมานับไม่ถ้วน แต่ละร่างล้วนมีฝีมือล้ำเลิศ ส่งผลให้ทั่วทั้งผืนฟ้าปรากฏดอกบัวผุดขึ้นมาเป็นวงกว้าง
“แดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือขอแสดงความยินดีที่สำนักเฮ่าเทียนหวนคืนสู่ยุทธภพ!”
เสียงใสแผ่วเบาดังแว่วมาจากบนท้องฟ้า ฟังแล้วชวนให้รู้สึกรื่นหูยิ่งนัก
ซูฝานเงยหน้าขึ้นมองพลางเบ้ปากพูดว่า “จัดขบวนได้ไม่เลวทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ไม่ตรงกับเจตนารมณ์ของสำนักเฮ่าเทียนเราเลยสักนิด”
“ภาพนี้นี่ดูคุ้นตาอยู่บ้างไม่ใช่รึ?”
เฒ่าผียืนยิ้มอยู่ด้านข้าง “ข้าจำได้ว่าโจวเทียนจื่อชอบเล่นมุกทำนองนี้ไม่ใช่เหรอ?”