เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 109 ฝาแฝดลิขิตสวรรค์ 1
ทันทีที่ซูฝานพูดจบ กลางอากาศก็มีเงาร่างหนึ่งลอยเคว้งเข้ามา ราวกับถูกใครบางคนโยนขว้างมา ตำแหน่งที่ร่วงลงมาพอดิบพอดีกับลานเรือนหลังเขา
“เจ้าอ้วน รีบรับคนไว้เร็ว อย่าให้มาพังลานเรือนของข้าเชียวนะ!”
ซูฝานรีบร้องตะโกนขึ้นมา
หูจินว่านพยักหน้า มือประสานเคล็ดวิชา เถาวัลย์เส้นหนึ่งพลันพุ่งขึ้นจากพื้นดิน เข้าไปรองรับร่างนั้นไว้ แล้วค่อย ๆ หย่อนตัวลงมาอย่างช้า ๆ
ซึ่งคนผู้นี้ก็คือผู้อาวุโสเมิ่งที่มุ่งหน้าไปยังยอดเขาเสี่ยวหลินนั่นเอง
ผู้อาวุโสเมิ่งในยามนี้เรียกได้ว่าสภาพดูไม่ได้เอาเสียเลย กระดูกและเส้นเอ็นทั่วร่างแทบจะเคลื่อนผิดรูปผิดรอยไปหมด แม้กระทั่งระดับการบำเพ็ญก็ถูกตัดทอนลงไปหนึ่งขั้นใหญ่อย่างไม่ปรานี จากขั้นรวมกายร่วงหล่นลงมาอยู่ที่ขั้นแยกร่าง
เมื่อเห็นสภาพของผู้อาวุโสเมิ่ง จูเก่อชิงเฟิงก็รีบปรี่เข้าไปถาม “ผู้อาวุโสเมิ่ง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง”
ซูฝานหันไปมองเฒ่าผี ส่งสายตาเป็นสัญญาณให้เขาช่วยยื่นมือรักษา
อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นคนของแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือ หากมาตายในสำนักเฮ่าเทียน เกรงว่าพวกโจวเทียนจื่อคงได้ยกเป็นข้ออ้างมาแกล้งเอาเรื่องเป็นแน่