กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 77 ความเมตตาอะไรนั่นล้วนจอมปลอม
หูจินว่านและจิ่งเวิ่นซินต่างพากันอมยิ้ม นั่งขนาบข้างซูฝานแล้วมองดูอยู่อย่างเงียบ ๆ
เมื่อเห็นว่าซูฝานไม่มีทีท่าจะสนใจ หูจินว่านจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
“แม่นาง เจ้าตัดใจเสียเถอะ ในสุสานเทพอสูรนี้ ต่อให้เป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หรือบุตรสาวเจ้าสำนัก ก็อย่าหวังว่าจะแลกโอสถจากพวกเราไปได้เลย”
หูจินว่านหัวเราะฮิ ๆ พลางกล่าว “เจ้ามาจากไหนก็กลับไปที่นั่นเถอะ พี่ฝานของพวกเราไม่ขาดผู้หญิงหรอก”
คำพูดนี้ทำให้ซูฝานลืมตาขึ้นมาทันที แล้วถลึงตาใส่หูจินว่านด้วยความเหยียดหยาม
อะไรคือไม่ขาดผู้หญิงกัน?
จนถึงตอนนี้เขายังไม่เคยมีคู่บำเพ็ญเลยสักคนเถอะ!
หากมิใช่ว่ามุ่งมั่นกับการบำเพ็ญเพียร เขาคงได้ครองคู่กับศิษย์พี่หญิงแห่งสำนักเฮ่าเทียนไปตั้งแต่หมื่นปีก่อนแล้ว
น่าเสียดายที่ศิษย์พี่หญิงท่านนั้นไม่อาจทะลวงผ่านด่านจนถึงท้ายที่สุด ทำได้เพียงมองดูนางร่วงโรยไปตามวัย จนลับลาไปจากแดนผู้บำเพ็ญในที่สุด