เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 76 น้องสาว ฝันกลางวันอยู่หรือไง!
เมื่อเดินทะลุม่านพลังปราณเข้ามา ทั้งสามคนก็พบว่าภาพเบื้องหน้าเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าบดบังอยู่เหนือศีรษะ มองไปทางไหนก็มีแต่แมกไม้หนาทึบ รอบด้านไร้ซึ่งหมอกปีศาจ อีกทั้งยังมีเสียงนกและสัตว์ป่าแว่วดังมาจากในพงไพร
เมื่อซูฝานก้าวพ้นออกมา เขาก็นั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง แล้วโยนเม็ดยารวมปราณเข้าปากไปสองสามเม็ด
ส่วนหูจินว่านและจิ่งเวิ่นซินยังมีสีหน้าหวาดผวา นั่งหอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ข้างซูฝาน เสื้อผ้าของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“พี่ฝาน นี่...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่เนี่ย” หูจินว่านเลียริมฝีปากถามขึ้น
จิ่งเวิ่นซินเองก็กังขาไม่แพ้กัน เมื่อครู่พวกเขายังอยู่ท่ามกลางหมอกปีศาจแท้ ๆ ไฉนจู่ ๆ ถึงโผล่มาที่นี่ได้
ซูฝานเอ่ยเสียงเรียบ “รู้จักค่ายกลเคลื่อนย้ายไหม”
ทั้งสองนับว่าเป็นยอดฝีมือที่รอบรู้เรื่องค่ายกลและอาคม ย่อมกระจ่างถึงการมีอยู่ของค่ายกลเคลื่อนย้ายเป็นอย่างดี
ทว่าค่ายกลชนิดนี้พบเห็นได้ยากยิ่ง มักจะเจอได้แค่ในแหล่งขุมทรัพย์ลี้ลับบางแห่งเท่านั้น เมื่อก้าวเข้าไปในค่ายกลเช่นนี้ ก็อาจถูกส่งตัวออกไปได้ทุกเมื่อ