เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 78 ชั้นสองอันพิลึกกึกกือ
ยิ่งเข้าใกล้ทางออกสู่ชั้นที่สองของสุสานเทพอสูรมากเท่าไร ทั่วทั้งป่าทึบก็ยิ่งมืดมิดลงเท่านั้น ทั้งสี่ด้านเงียบสงัดจนน่ากลัว
นับตั้งแต่พวกซูฝานเริ่มออกเดินทางมาจนถึงตอนนี้ ก็เจอกลุ่มผู้บำเพ็ญสายอสูรลอบโจมตีไปแล้วสามสี่ระลอก โชคยังดีที่ระดับพลังของอีกฝ่ายไม่สูงเท่าใดนัก หูจินว่านกับจิ่งเวิ่นซินก็ลงมือจัดการได้อย่างง่ายดาย
ทว่าเมื่อพวกเขาเข้าใกล้จุดหมายอย่างแท้จริง ผู้บำเพ็ญสายอสูรโดยรอบกลับยิ่งหนาตาขึ้น แถมจำนวนยังเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
สุดท้ายก็ทำได้เพียงให้ซูฝานออกโรง สังหารจัดการกลุ่มผู้บำเพ็ญสายอสูรขั้นแบ่งจิตพวกนี้จนหมดสิ้น
“พี่ฝาน ที่นี่มันพิลึกเกินไปแล้ว พวกผู้บำเพ็ญสายอสูรกลุ่มนี้ราวกับมีกายอมตะอย่างไรอย่างนั้น”
หูจินว่านเอ่ยพลางหอบหายใจ
ซูฝานอธิบายว่า “นี่นับว่าดีแล้ว อย่างน้อยคนที่เข้ามาข้างหน้าก็ช่วยเรากำจัดไปมากกว่าครึ่ง พวกนี้เป็นแค่ส่วนที่หลงเหลืออยู่เท่านั้น หากเป็นยามปกติ เกรงว่าพวกเราสามคนคงต้องเปลืองแรงไม่น้อย”
“ผู้อาวุโส ยังต้องใช้เวลาอีกนานเท่าใดจึงจะถึงทางเข้าชั้นสองขอรับ”
จิ่งเวิ่นซินมองความมืดสลัวรอบด้าน ขมวดคิ้วแน่น