เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 21 หมู่บ้านเย่ว์หยาขอน้อมรับการมาเยือนของท่านเซียน
และในชั่วขณะนี้เอง ไอปีศาจที่กระจายอยู่ด้านนอกต่างก็พากันถอยร่น ราวกับถูกแรงดึงดูดบางอย่างฉุดรั้งไว้ หลั่งไหลกลับลงสู่ถ้ำปีศาจเก้าภพ แม้แต่ไอปีศาจภายในเขตหวงห้ามก็ถูกสูบกลับเข้าไปจนหมดสิ้น
ยิ่งไปกว่านั้น เส้นทางที่ทอดตรงสู่ถ้ำปีศาจเก้าภพยังถูกปิดผนึกจากภายในอีกด้วย
ด้านนอกเขตหวงห้ามทั้งผองจึงหลงเหลือเพียงไอปีศาจเจือจาง ใช้เป็นที่ขัดเกลาจิตใจของเหล่าศิษย์ได้พอดิบพอดี
หลี่ซีวั่งมองดูสภาพในเขตหวงห้ามแล้วกลืนน้ำลายลงคอ เอ่ยถามขึ้นว่า "ผู้อาวุโสซู แล้วเผ่ามารแห่งถ้ำปีศาจเก้าภพเล่าขอรับ พวกเขาไปไหนกันหมดแล้ว"
"มารตนนั้นตกลงไปในอุโมงค์ พลพรรคมารพวกนั้นก็เลยพากันตามกลับไป แล้วยังปิดผนึกทางเข้าไว้ด้วยน่ะสิ"
ซูฝานผายมือกล่าว "ข้าดูแล้วผนึกนั่นก็แข็งแรงดี น่าจะยันไว้ได้อีกสักหลายพันปี พวกเจ้าก็ไม่ต้องกังวลไปอีกแล้วล่ะ"
หลี่ซีวั่งกับจวินอู๋เซิงถึงกับคอแห้งผาก พูดอะไรไม่ออก
วิกฤตการณ์นับพันปีของแดนสิริมงคลหลินหลาง คลี่คลายลงง่ายดายเช่นนี้เชียวหรือ