กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 20 ข้าจะกลับมาอีกแน่
“ขอบพระคุณผู้อาวุโสขอรับ” หลี่ซีวั่งรีบกล่าวแสดงความซาบซึ้งใจ
ซูฝานหันไปมองจางซานเฟิงแล้วเอ่ยกำชับ “ศิษย์หลานซานเฟิง เจ้าดูแลเสี่ยวจี๋เสียงให้ดี ข้าไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับ”
“ขอรับ” จางซานเฟิงพยักหน้ารับคำ
จากนั้นซูฝานจึงลุกขึ้นเดินตามหลี่ซีวั่งออกไป มุ่งหน้าตรงไปยังเขตหวงห้ามหลังเขาโดยมีหลี่ซีวั่งเป็นผู้นำทาง
ทั้งสองเพิ่งจะเดินมาถึงบริเวณใกล้เคียงหลังเขา ก็สัมผัสได้ถึงไอพลังมารแล้ว เมื่อเงยหน้ามองไป ส่วนลึกของหลังเขาก็ถูกหมอกสีดำทมิฬปกคลุมทั่วบริเวณ ไอพลังมารพวยพุ่งเสียดฟ้า
หลี่ซีวั่งเห็นภาพนี้เข้าก็อุทานในใจว่าแย่แล้ว
คราวนี้ไอพลังมารน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เกรงว่าพวกปีศาจมารร้ายในถ้ำมารจิ่วโยวคงกำลังจะทะลักออกมาแล้ว
เมื่อมองดูหมอกมารที่กำลังปั่นป่วนพลุ่งพล่าน ซูฝานก็ขมวดคิ้วมุ่น ด้านหน้าเขายังมีปราณวิญญาณหมุนเวียนสงบร่มเย็นแท้ ๆ แต่ด้านหลังเขากลับอบอวลไปด้วยไอพลังมาร ดูท่าคงมีพญามารตนใหญ่กำลังจะถือกำเนิดขึ้นมาจริง ๆ
ทั้งสองเดินมาถึงริมขอบเขตหวงห้าม จวินอู๋เซิงมีสีหน้าเคร่งเครียด พลางถ่ายเทพลังวิญญาณในมือออกไปไม่ขาดสาย เพื่อคอยควบคุมค่ายกลที่ขวางกั้นไม่ให้หมอกมารเล็ดลอดออกไป