กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานเดินตามหลังฮ่าวฮ่าวในตอนเช้า มองเขาซอยขาสั้น ๆ เดินกว่าสามสิบนาทีไปโรงอาหาร
เขาเขย่งปลายเท้าสุดแรง ร้องเรียกป้าตักข้าวที่โรงอาหารด้วยเสียงหวานเจี๊ยบ “น้าครับ ผมซื้อโจ๊กข้าวฟ่างหนึ่งที่ หมั่นโถวเกลียวใหญ่หนึ่งชิ้น”
“อ้าว วันนี้ฮ่าวฮ่าวมาด้วยตัวเองเหรอเนี่ย”
ฮ่าวฮ่าวยื่นแก้วเคลือบมีฝาปิดให้ป้าโรงอาหาร พลางเอ่ยด้วยเสียงอ้อแอ้ “น้าครับ ผมโตแล้ว”
ป้าโรงอาหารหัวเราะหึ ๆ พลอยเออออตาม “ใช่แล้ว ฮ่าวฮ่าวของพวกเราเป็นหนุ่มน้อยแล้ว”
พูดจบก็ปิดฝาแก้วเคลือบอย่างระมัดระวัง แล้วใส่ลงในช่องเก็บของใบเฉพาะข้างตัวฮ่าวฮ่าว
ฮ่าวฮ่าวช้อนตาขึ้นมองแล้วฉีกยิ้มให้เธอ
เอ่ยขอบคุณ “ขอบคุณครับน้า”
ป้าโรงอาหารอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เธอเอ็นดูเด็กบ้านผู้บัญชาการลู่คนนี้จริง ๆ