กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร
กู้อี๋หานก็ถูกความร้อนปลุกจนตื่น อาศัยแสงสว่างที่ส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา มองดูใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้เพียงชั่วระยะสายตา
มุมปากของเธออดกระตุกไม่ได้
เมื่อคืนไม่รู้ว่าลู่หวยหลินเป็นบ้าอะไรกัน ถึงได้พลิกคว่ำพลิกหงายเคี่ยวกรำเธอไม่หยุด พอเสร็จเรื่องแล้วก็ทำเหมือนกลัวว่าเธอจะหนีไปอย่างไรอย่างนั้น
กอดเธอเอาไว้ในอ้อมอกแน่น ทำเอาเธอทั้งคืนนี้เหมือนนั่งยอง ๆ อยู่หน้าเตาไฟ ถูกแผดเผาจนทั้งร้อนทั้งคอแห้ง
กู้อี๋หานเห็นเขาหลับสบาย ด้วยความจนใจจึงทำได้เพียงตบแก้มของเขาเบา ๆ แล้วพูดเสียงเบาว่า “ลู่หวยหลิน คุณตื่นสิ ฉันจะร้อนตายอยู่แล้ว”