ตอนที่ 336 ยุแยงให้แตกแยก

เฮ้อ

กู้อี๋หานหนุนแขนตัวเอง ไขว่ห้าง นอนอยู่บนโซฟา

สายตาเหม่อลอยมองหลอดไฟสีเหลืองนวลเหนือศีรษะ

เมื่อก่อนเคยอิจฉาชีวิตแบบปลาเค็มของคนอื่นที่ได้นอนตื่นเองตามธรรมชาติทุกวัน นอนราบจนขาเป็นตะคริว หิวก็กิน กระหายก็ดื่ม

ทำไมพอมาเกิดขึ้นกับตัวเธอเอง ถึงรู้สึกว่าตัวเองนอนจนใกล้จะเป็นโรคซึมเศร้าแล้วล่ะ?

พอลองคิดดูว่าตอนนี้พอกินข้าวเช้าเสร็จ ที่บ้านก็เหลือเธออยู่คนเดียว มองดูบ้านที่ทั้งเงียบสงบทั้งว่างเปล่า

ตดเสียงดังทีหนึ่งยังมีเสียงสะท้อน

เงียบจนทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว

เธอพยายามหางานอะไรทำ พอลงมือทำถึงได้ค้นพบว่า

ความสามารถในการควบคุมตัวเองของเธอย่ำแย่เหลือเกิน