กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤดูหนาวหรือไม่ แม้ว่ากู้อี๋หานจะตื่นแล้วก็ยังอยากซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่อยากลุกจากเตียง
ได้ยินเสียงฮ่าวฮ่าวเจื้อยแจ้วกับลู่หวยหลินถึงเรื่องมิตรภาพพี่น้องระหว่างเขากับจ้าวหู่
ในใจประหลาดใจยิ่งนัก
ทำไมเขาถึงได้มีพลังล้นเหลือขนาดนี้ ขนาดตอนใส่เสื้อนวมและกางเกงผ้าฝ้ายยังหนาวจนแยกเขี้ยวแสยะฟัน แต่พอตื่นขึ้นมาก็ยังชอบวิ่งออกไปข้างนอกอยู่ดี
ลู่หวยหลินเดินเข้ามาในห้องนอนเห็นภรรยาตื่นแล้ว รู้ว่าช่วงนี้เธอมีประจำเดือนและไม่อยากขยับตัว จึงตบตัวเธอเบา ๆ อย่างเอ็นดู
ยิ้มพลางกล่าวว่า “ภรรยา เธอนอนต่ออีกสักพักเถอะ ฉันพาฮ่าวฮ่าวไปกินมื้อเช้าที่โรงอาหารเอง”