เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
ลู่หวยหลิน จ้าวซวี่ และเกากั๋วเฉียงทั้งสามคนราวกับนัดแนะกันไว้ เปิดประตูรั้วบ้านออกมาพร้อมกัน
สบตากันแวบหนึ่ง เกากั๋วเฉียงเห็นรอยคล้ำใต้ตาของจ้าวซวี่ จึงหัวเราะเย้าแหย่ “เหล่าจ้าว นายนี่แก่แต่ยังแข็งแรงจริง ๆ นะ!”
“แต่ไม่รู้ว่าเอวจะยังรับไหวอยู่ไหม?”
จ้าวซวี่ถลึงตาใส่เขา พูดอย่างหงุดหงิด “นายคิดว่าทุกคนจะเหมือนนายหรือไง พลังจิตวิญญาณล้นเหลือขนาดนั้น”
จากนั้นก็มองลู่หวยหลินด้วยสีหน้าตัดพ้อ บ่นอุบ “ผู้บัญชาการลู่ นายทำฉันเดือดร้อนหนักแล้ว”
ลู่หวยหลินมองจ้าวซวี่ด้วยความประหลาดใจ ถามอย่างสงสัย “ฉันไปทำนายเดือดร้อนตอนไหน?”
“ภรรยาฉันตอนนี้ขี้เกียจจนไม่รู้จะพูดยังไง ทีแรกไม่ซักกางเกงในให้ ต่อมาถุงเท้าก็ไม่ซักให้ฉันอีก”
“ตอนนี้ดีเลย เสื้อผ้าเธอก็ไม่ซักให้ฉันแล้ว!”