กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตระกูลจ้าวข้างบ้าน
ระหว่างกินข้าว จางเหมยเอ่ยถึงกู้อี๋หานด้วยสีหน้าอิจฉา “บ้านผู้บัญชาการลู่ซื้อตู้แช่แข็งแล้ว”
“แม่ อย่าคิดเลย ของอย่างตู้แช่แข็งมันเป็นโควตาตามแผน ถ้าไม่มีฝีมือไม่มีทางหามาได้หรอก”
จ้าวจวิ้นเจี๋ยพูดไปพลางสูดเส้นบะหมี่ไปพลาง
จางเหมยพูดว่า “บ้านเขายังมีเครื่องซักผ้าอีกนะ”
หลัวปี้ “มิน่าล่ะมือของเสี่ยวฮั่นถึงได้เนียนนุ่มขนาดนั้น ไม่มีร่องรอยของการทำงานเลยสักนิด”
เธอไม่ได้อิจฉาที่บ้านคนอื่นมีตู้แช่แข็ง เธออิจฉาที่บ้านคนอื่นมีเครื่องซักผ้า
เพราะกลางฤดูหนาวการซักผ้าปูที่นอน ปลอกผ้าห่ม กับเสื้อโค้ตผ้าสักหลาดแต่ละทีแทบจะเอาชีวิตเธอไปครึ่งหนึ่งจริง ๆ
“อะไรนะ บ้านเขามีเครื่องซักผ้าเหรอ”
จ้าวซวี่ไม่ได้ยินเรื่องอื่น ได้ยินแต่ของที่ช่วยให้ตัวเองทำงานน้อยลง