ตอนที่ 312 แย่งฮ่าวฮ่าว

ตระกูลลู่

ลู่หวยหลินผลักประตูเข้ามาเห็นแม่ลู่นั่งรอเขาอยู่บนโซฟาแล้ว จึงยิ้มพลางกล่าว “แม่ แม่มีธุระอะไรกับผมเหรอ”

แม่ลู่เหลือบตาขึ้นมองลู่หวยหลินแวบหนึ่งโดยไม่ตอบคำ ทว่ากลับลุกขึ้นยืนแล้วเดินกะเผลกไปยังห้องอาหารเพื่อรินน้ำให้เขา

สายตาของลู่หวยหลินเหลือบไปเห็นขาของแม่ลู่ก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบเดินไปข้างกายเธอเพื่อรับกระติกน้ำร้อนในมือเธอมาถือไว้

เขาเอ่ยด้วยลำคอแหบพร่า “แม่ ผมทำเอง”

สีหน้าของแม่ลู่ไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ สายตากวาดมองเขาอย่างเรียบเฉย แล้วเดินกะเผลกกลับไปนั่งลงที่หน้าโซฟา

ลู่หวยหลินมองแผ่นหลังของแม่ลู่ ในใจซัดสาดระลอกคลื่นดั่งน้ำทะเล พยายามอย่างยิ่งที่จะสะกดกลั้นอารมณ์ภายในใจลงไป

เขาชวนคุยแก้เก้อ “แม่ แล้วพ่อล่ะ”

“พ่อของแกออกไปข้างนอกแล้ว” แม่ลู่กล่าวเสียงเรียบ