กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พ่อลู่ไพล่มือไว้ด้านหลัง ฮัมเพลงทหารไม่เป็นทำนองกลับมาถึงบ้าน เมื่อเห็นลู่หวยหลินยืนอยู่กลางห้องรับแขก
ก็พูดอย่างดีใจว่า “ไอ้หนุ่ม ยังรู้ความว่าพอกลับมาถึงก็พาฮ่าวฮ่าวมาหาฉันทันที”
ลู่หวยหลินได้ยินเสียงพ่อลู่ จึงหันกลับไปมองพลางส่ายหน้าพูดว่า “พ่อ ฮ่าวฮ่าวกับภรรยาของฉันไม่ได้กลับมาด้วย”
พ่อลู่พอได้ยินว่าฮ่าวฮ่าวไม่ได้มา ก็โกรธจนจมูกเบี้ยว ถลึงตาใส่ลู่หวยหลินทีหนึ่ง
พูดอย่างหงุดหงิดว่า “หลานชายคนโตกับลูกสะใภ้ของฉันไม่ได้กลับมา แล้วแกจะกลับมาทำไม”
ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้น สายตาของเขาก็เบนไปทางแม่ลู่ที่ยืนอยู่ด้านข้าง แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า “แม่ให้ฉันกลับมา”
พ่อลู่เวลานี้ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าแม่ลู่ตาแดงก่ำ มีร่องรอยการร้องไห้อย่างเห็นได้ชัด
“เธอทำอะไรกันของเธอเนี่ย”