ตอนที่ 311 ถึงเมืองหลวง

กู้อี๋หานนวดศีรษะที่หนักอึ้ง พอลืมตาขึ้นมาก็สบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความกังวลของลู่หวยหลินพอดี

“ภรรยา คุณตื่นแล้ว!”

กู้อี๋หานค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างลงมาต้องผืนผ้าห่ม

เธอเอียงศีรษะมองลู่หวยหลินแล้วพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ฉันนอนหลับรวดเดียวจนถึงสถานีเลยเหรอ”

“ทำไมคุณไม่ปลุกฉันล่ะ”

“อืม ระหว่างทางผมปลุกคุณให้ลุกขึ้นมากินข้าวแล้วนะ”

กู้อี๋หานมองเขาอย่างสงสัย “ทำไมฉันจำไม่ได้เลย”

ฮ่าวฮ่าวออกแรงดันลู่หวยหลินออกไป แล้วปีนขึ้นมาบนที่นอนบนรถไฟนั่งลงในอ้อมอกของกู้อี๋หาน

เอ่ยออดอ้อนว่า “แม่นิสัยไม่ดี ไม่ยอมกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนฮ่าวฮ่าว”

“แถมยังตบพ่อไปหนึ่งฝ่ามือด้วย”