กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮ่าวฮ่าวเพิ่งหลับตาลง กู้อี๋หานก็ค่อย ๆ ก้าวลงจากเตียงอย่างระมัดระวัง
ยืนอยู่หน้าตู้ เปลี่ยนเป็นชุดนอนแบบสวมหัว แล้วเขย่งปลายเท้าเดินกลับมา
เธอกังวลว่าหากขยับตัวแรงเกินไปจะทำให้เด็กน้อยตื่น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขานอนกลางวันที่โรงเรียนมาหรือเปล่า
ทุกคืนหากระหว่างนั้นเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา จิตวิญญาณจะกระปรี้กระเปร่าอย่างยิ่ง ถ้าไม่ง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นก็จะไม่ยอมนอนเด็ดขาด
“เอี๊ยด……”
เสียงเปิดประตูไม้ของลู่หวยหลินดังก้องไปทั่วทั้งห้องนอนพร้อมหางเสียงขาด ๆ หาย ๆ ชวนให้ขนหัวลุก
กู้อี๋หานตกใจจนสะดุ้ง รีบเหลือบมองไปที่เตียง เห็นคิ้วเล็ก ๆ ของฮ่าวฮ่าวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะหรี่ตาพลิกตัวแล้วนอนต่อ
เธอยกมือขึ้นลูบอกเบา ๆ ถอนหายใจออกมายาว ๆ