กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานกินอาหารเช้าที่ลู่หวยหลินเหลือไว้ให้แบบเรียบง่าย แล้วลงกลอนประตูลานบ้าน
เธอฮัมเพลงพลางปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปยังโรงงานสิ่งทอ
ผ่านไปสิบกว่านาที
เธอผลักประตูสำนักงานบัญชี ยิ้มแย้มทักทายหวังกุ้ยเซียง จางลี่หมิ่น และหูซานทีละคน
“โอ๊ะ เสี่ยวฮั่น อารมณ์ดีนี่!” หูซานมองดูกู้อี๋หานที่มีแสงแดงเต็มหน้าพลางหยอกล้อ
กู้อี๋หานนั่งลง เอากระเป๋าสะพายเก็บเข้าลิ้นชัก ช้อนตาขึ้นมองหูซาน มุมปากประดับรอยยิ้ม
เธอเอ่ยว่า “พี่ซาน อารมณ์ของพี่ก็ดีเหมือนกันนะ”
หูซานได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน เดินมาตรงหน้ากู้อี๋หานแล้วโน้มตัวเท้าโต๊ะของเธอ
เธอพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นแผ่วเบาว่า “ฉันมีลูกสาวแล้ว!”