กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่กู้อี๋หานขี่ด้วยตัวเองกลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
ก็มองเห็นแต่ไกลว่าซูเนี่ยนกับโจวเยียนกำลังยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ที่หน้าประตูลานบ้านเล็ก
“เพียะ”
โจวเยียนระงับโทสะไม่อยู่ ยกมือฟาดฝ่ามือใส่พวงแก้มของซูเนี่ยนฉาดใหญ่
ปากก็ก่นด่าไม่หยุด “แกเป็นตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามายุ่งเรื่องแต่งงานของฉัน”
ซูเนี่ยนถูกโจวเยียนตบหน้าฝ่ามือนี้อย่างกะทันหันจนมึนงง มองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตา “แกตบฉันเหรอ”
โจวเยียนสะบัดมือที่ชาหนึบ มองซูเนี่ยนด้วยแววตาดูแคลน พลางเย้ยหยัน “ตบแกแล้วจะทำไม”
“ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ชายฉันแต่งงานกับลูกสาวนายทุนอย่างแก”
“ป่านนี้แกยังไม่รู้เลยว่าจะถูกย่ำยีอยู่ที่ซอกหลืบไหน!”
ซูเนี่ยนยกมือขึ้นกุมแก้มที่แสบร้อนจากการถูกตบ