เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากกู้อี๋หานกินอาหารเย็นเสร็จ เธอก็อุ้มฮ่าวฮ่าวกลับมาที่ห้องนอน โดยไม่สนใจเสียงประท้วงของหนูแฮมสเตอร์น้อย เธอโยนมันออกจากมิติทันที
“เธอหมายความว่าอะไรกัน”
หนูแฮมสเตอร์น้อยดีดตัวขึ้นกลางอากาศแล้วพลิกตัวกลับมา
มันยืนกางกรงเล็บแผดเสียงคำรามใส่กู้อี๋หานบนโต๊ะเครื่องแป้งทันที
หลังจากฮ่าวฮ่าวเห็นหนูแฮมสเตอร์น้อยขนปุกปุย ดวงตาก็เป็นประกาย
สองมือยันบนเตียงคลานอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าหมับเข้าที่ตัวหนูแฮมสเตอร์น้อยที่ยังคงกระโดดดึ๋ง ๆ อยู่
“ฮะ เจ้าเด็กเมื่อวานซืนนี่จะเป็นไปได้ยังไงกัน”
ยังไม่ทันที่หนูแฮมสเตอร์น้อยจะพูดจบ ฮ่าวฮ่าวก็จับหางมันหิ้วขึ้นมา แกว่งไปซ้ายทีขวาที เล่นจนหัวเราะคิกคักออกมา
“ฮ่าวฮ่าว ปล่อยมือลูก” กู้อี๋หานมองหนูแฮมสเตอร์น้อยที่มีสีหน้าสิ้นอาลัยตายอยากแล้วกลั้นยิ้มเอ่ยขึ้น