กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่กู้อี๋หานเดินกลับมาที่ห้องรับแขก
คุณย่ากู้กำลังนั่งอยู่บนเสื่อ คอยดูแลฮ่าวฮ่าวกับโจวหนี
เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู จึงเงยหน้าขึ้นมองหลานสาวพลางส่งสายตาเป็นสัญญาณให้
ซูเนี่ยนกำลังนั่งปาดน้ำตาร้องไห้อยู่บนโซฟา
กู้อี๋หานยิ้มให้คุณย่ากู้บาง ๆ
เธอเดินตรงเข้าไปนั่งลงข้างซูเนี่ยน เอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย “ฉันจำได้ว่าตอนที่เธอเรียนหนังสือ ไม่ได้ขี้ขลาดตาขาวขนาดนี้นี่”
“เสี่ยวฮั่น พูดจาอะไรอย่างนั้น” คุณย่ากู้ถลึงตาใส่หลานสาว เอ่ยขัดบทสนทนา
ซูเนี่ยนเหลือบมองลูกชายที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่บนม้านั่ง
แล้วเอ่ยเสียงเบา “เสี่ยวฮั่น เธอไม่รู้หรอกว่าหญิงสาวที่แต่งงานออกเรือนไปแล้วก็เหมือนน้ำที่สาดออกไป”