ตอนที่ 206 เงินเดือนออก

ลานบ้านเล็กตระกูลลู่

คุณย่ากู้ใช้เท้าเหยียบปีกไก่ไว้ มือซ้ายบีบปากไก่ มือขวาถือดาบกะระยะไปมาตรงคอของมัน

พลางพึมพำเสียงเบาในปาก “เจ้าไก่เอ๋ยเจ้าไก่ อย่าได้โทษกันเลย แกเป็นกับข้าวอย่างหนึ่งของแดนหยาง ปีนี้รีบไปแต่เนิ่น ๆ ปีหน้าจะได้รีบมาออกไข่เร็ว ๆ”

พึมพำจบ มือที่ถือดาบก็ปาดลงไปที่คอไก่ พอมันหยุดดิ้นพรวดพราดแล้ว ก็โยนลงไปในอ่างกระเบื้อง

ขณะที่เถี่ยตั้นเดินมาที่หน้าประตูห้องรับแขกเพื่อเก็บทวนไม้ที่ถูกฮ่าวฮ่าวโยนออกมา ก็ประจวบเหมาะเห็นสีหน้าท่าทางปวดใจของคุณย่ากู้ที่กำลังจ้องไก่ในอ่างกระเบื้องพอดี

จึงถามด้วยความสงสัย “คุณย่ากู้ ท่านทำใจไม่ได้แล้วทำไมถึงต้องฆ่าล่ะ”