ตอนที่ 207 ริษยา

ซูหย่งหงก็เกิดอาการตาร้อนผ่าวขึ้นมาเช่นกัน เธอทำงานร่วมกับพี่หมิ่นในโรงงานสิ่งทอมาสิบกว่าปี ต่อให้ไม่มีผลงานดีเด่นก็ยังมีหยาดเหงื่อแรงกาย

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเทียบไม่ได้กับค่าจ้างของกู้อี๋หานที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่ถึง 2 ปี

พอพัวพันถึงผลประโยชน์ของตนเอง พี่หมิ่นก็อดไม่ได้ที่จะซักไซ้กู้อี๋หาน “เสี่ยวหาน เพราะอะไรกันค่าจ้างของเธอถึงสูงกว่าพวกเรามากขนาดนี้”

กู้อี๋หานมองดูพี่หมิ่นที่ปกติมีความสัมพันธ์อันดีกับตนเองเอ่ยปากซักไซ้ พลางหัวเราะเยาะ “พี่หมิ่น พี่ควรถามพวกผู้นำโรงงานนะ”

เธอมองคนพวกนี้ออกทะลุปรุโปร่งแล้ว เวลาปกติพูดจาไพเราะน่าฟังสารพัด แต่ขอแค่พัวพันถึงผลประโยชน์ ก็พร้อมจะมายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับตนเองทันที

พี่หมิ่นมองดูกู้อี๋หานที่มีสีหน้าสงบนิ่งเป็นปกติ พลางนึกถึงค่าจ้างของตนเองกับซูหย่งหงที่มีเพียง 42.5 หยวน