กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่กลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
ลู่หวยหลินกุมมือนุ่มของภรรยาไว้ กำชับว่า “ภรรยา คุณกลับบ้านไปก่อนนะ”
กู้อี๋หานพยักหน้า รู้ว่าลู่หวยหลินคงต้องยุ่งจนดึก
ป้าเฉินเพิ่งเดินออกจากประตูบ้าน เห็นกู้อี๋หานที่ยืนอยู่ตรงประตูก็หัวเราะหึ ๆ พูดว่า “เสี่ยวหานกลับมาแล้วเหรอ”
กู้อี๋หานมองป้าเฉินที่อุ้มผ้าห่มอยู่ในอ้อมแขน ถามอย่างสงสัย “ป้าเฉิน เวลานี้ยังตากผ้าห่มได้อีกเหรอ”
ป้าเฉินได้ยินดังนั้น ตาหัวเราะจนแทบจะหยีเป็นเส้นเดียว เอ่ยปากว่า “ก็ไม่ใช่ว่ามีผู้การคนใหม่มาหรอกหรือ”
“แม่ เร็วเข้า ที่บ้านยังต้องเก็บกวาดอีกนะ!”
ลูกสาวของป้าเฉินก็อุ้มของไว้ในอ้อมแขนยืนตะโกนอยู่ไม่ไกล