เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณย่ากู้อาศัยช่วงเวลาที่เด็กน้อยหลับ จัดการชำแหละไก่และเนื้อหมูที่หลานสาวซื้อมาเมื่อวานอย่างคล่องแคล่ว
เธอค่อย ๆ แง้มเปิดประตูห้องนอนเบา ๆ เห็นว่าฮ่าวฮ่าวตื่นแล้ว มือเล็ก ๆ กำลังแกว่งไปมาในอากาศไขว่คว้าเล่นลม
เธอยิ้มพลางเดินไปที่ข้างเตียง เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เขาเสร็จสรรพ โน้มตัวอุ้มเด็กน้อยขึ้นมา แล้วพูดพลางหัวเราะหึ ๆ ว่า “ฮ่าวฮ่าว ว่านอนสอนง่ายจริงนะ ไป พวกเราออกไปสูดอากาศข้างนอกกัน”
ประตูหน้าลานบ้านเล็ก
คุณย่ากู้นั่งคุยเล่นกับเพื่อนบ้านซ้ายขวาอยู่ที่หน้าประตู
“ย่าหวัง ท่านยังต้องการฟืนไหมครับ”
เด็กชายตัวน้อยสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งยืนอยู่ไม่ไกลพลางเอ่ยถามเสียงเบา
แม่ของรองผู้บังคับกองพันหวัง “เถี่ยตั้นเอ๊ย ที่บ้านมีฟืนพอใช้แล้ว ช่วงสองสามวันนี้ไม่เอาแล้วล่ะ”
คุณย่ากู้เอ่ยถามอย่างประหลาดใจ “บ้านเธอเปลี่ยนมาใช้เตาฟืนแล้วเหรอ”