กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่ของวันถัดมา
กู้อี๋หานลืมตาขึ้นมาด้วยแววตาสับสน พอเห็นใบหน้าหนึ่งอยู่ใกล้แค่เอื้อมก็ตกใจ ไม่ทันได้คิดก็ฟาดฝ่ามือใส่ทันที
ลู่หวยหลินอึ้งไปกับการกระทำตามจิตสำนึกของเมีย รู้สึกอยู่ตลอดว่าสองวันนี้กู้อี๋หานรำคาญเขามาก
หลังจากกู้อี๋หานตื่นเต็มตา เธอเหลือบมองใบหน้าของอีกฝ่าย ยังดีที่ไม่มีมุทรา ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวคุณย่ากู้เห็นเข้าคงต้องอธิบายกันยาว
เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งเตรียมจะลงจากเตียงไปสวมเสื้อผ้า
ลู่หวยหลินกอดกู้อี๋หานจากด้านหลังแล้วถามเสียงเบา “ต่อให้เธอจะตัดสินโทษประหารชีวิตฉัน ก็ต้องบอกให้ฉันรู้หน่อยสิว่าทำความผิดอะไรกัน”
กู้อี๋หานรู้ว่าสภาพจิตใจของตัวเองไม่ถูกต้องเอามาก ๆ และรู้ว่าการพาลโกรธใส่ลู่หวยหลินมันไม่ถูก ยุคสมัยนี้จะไม่ออกเรือนแต่งงานก็ไม่ได้