ตอนที่ 150 สงครามเย็น

ขณะที่แม่ลู่จูงมือเหมี่ยวเหมี่ยวเดินฮึดฮัดกลับมาถึงบ้าน ฟางอี๋กำลังนั่งอยู่บนโซฟาใช้ผ้าขนหนูเย็นประคบแก้มอยู่

พอคิดจะซักไซ้ไล่เลียง ก้มหน้าลงมองเห็นดวงตาคู่นั้นที่ใสกระจ่างของเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังมองตัวเองด้วยความอยากรู้อยากเห็น โทสะของเธอก็ถูกสะกดกลั้นลงไป

จึงยิ้มให้หลานสาวตัวน้อยด้วยสีหน้าอ่อนโยนพลางเอ่ย “เหมี่ยวเหมี่ยว กลับไปเล่นที่ห้องนอนคนเดียวก่อนดีไหม ย่าจะคุยกับแม่ของหนูสักประเดี๋ยว”

เหมี่ยวเหมี่ยวเบิกตากลมโต มองแม่ลู่ทีหนึ่งแล้วมองฟางอี๋ที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกทีหนึ่ง

พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แล้วก้าวขาป้อม ๆ เกาะราวบันไดขึ้นชั้นบนไปด้วยตัวเอง

แม่ลู่ยิ้มส่งสายตามองเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นไปถึงชั้นสอง จนกระทั่งไม่เห็นเงาร่างของเธอแล้ว