กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตระกูลลู่
พ่อลู่นั่งอยู่บนโซฟา พยายามสะกดกลั้นโทสะที่พลุ่งพล่านไปทั้งร่าง
เขาปั้นหน้าเย็นชาหันไปมองแม่ลู่พลางซักไซ้ไล่เลียง “ในเมื่อให้ฟางอี๋กลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไปแล้ว ทำไมถึงยังยอมให้เธอเข้าประตูบ้านมาอีก”
แม่ลู่ไม่เคยเห็นพ่อลู่ทำหน้าตาน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน จึงได้แต่พึมพำเสียงค่อย “เหมี่ยวเหมี่ยวคิดถึงแม่ของเธอนี่นา”
พ่อลู่ลุกพรวดขึ้นทันที คว้าถ้วยชาบนโต๊ะทุ่มลงแทบเท้าของแม่ลู่ ทำเอาเธอตกใจจนรีบถอยหลังกรูดไปสองก้าว
แม่ลู่มองใบหน้าที่เกรี้ยวกราดของพ่อลู่ ในใจรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก น้ำตาก็ไหลพรากลงมาโดยไม่รู้ตัว
ทั้งสองแต่งงานกันมาหลายสิบปี พ่อลู่ไม่เคยขึ้นเสียงใส่เธอแม้แต่คำเดียว ทว่าคราวนี้กลับบันดาลโทสะใส่เธอรุนแรงถึงเพียงนี้