กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานถอดรองเท้าออกแล้วเอนกายนอนตะแคงอยู่บนที่นอนชั้นล่าง พลางหาวหวอด
เมื่อเห็นลู่หวยหลินไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือยังคงนั่งอยู่ฝั่งเธอ
จึงยกเท้าถีบเข้าที่บั้นท้ายแน่นตึงของเขาไปทีหนึ่ง
“ไปนั่งที่ตำแหน่งของนาย ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเจอพวกไม่ดูตาม้าตาเรือ คิดว่าที่นอนชั้นล่างตรงนั้นไม่มีคน”
แม้ลู่หวยหลินจะถูกเมียถีบไปทีหนึ่ง แต่ในใจกลับอ่อนยวบไปหมด
เขาขยับเข้าไปหอมเมียหนึ่งฟอด ถึงค่อยหันหลังกลับไปยังที่นอนของตัวเอง
ตอนนั้นเอง คุณป้าวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าที่ปะชุนเต็มตัวคนหนึ่งจูงเด็กที่เริ่มโตแล้วถือตั๋วเดินมาข้างกายลู่หวยหลิน
“สหายทหารปลดแอกท่านนี้ เด็กที่บ้านฉันยังเล็ก ขอเปลี่ยนที่นอนสักหน่อยได้ไหม”