กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หน้าประตูลานบ้านเล็ก
ลู่หวยหลินกำชับเมียด้วยความไม่วางใจ “เธอขี่ด้วยตัวเองให้ช้าหน่อยนะ ถ้าไม่ไหวพวกเราก็อย่าเพิ่งไปทำงานเลย”
กู้อี๋หานเองก็กลัวความขี้บ่นของลู่หวยหลิน เธอขึ้นขี่ด้วยตัวเองแล้วตอบส่ง ๆ ไป “วางใจเถอะน่า”
ลู่หวยหลินมองส่งเมียของตัวเองจากไป จนกระทั่งลับสายตาแล้วจึงหมุนตัวกลับ
เขาตกใจเล็กน้อยกับสายตาอิจฉาเต็มหน้าของรองผู้บังคับกองพันหวังที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังตนกะทันหัน
เรื่องบ้านของรองผู้บังคับกองพันหวังแพร่สะพัดไปทั่วกองทัพแล้ว เขายังได้ยินพวกคุณผู้ชายฉกรรจ์เหล่านั้นซุบซิบเรื่องครอบครัวนั้นอยู่เลย
ลู่หวยหลินยกมือขึ้น ตบไหล่ของรองผู้บังคับกองพันหวังเบา ๆ
เพื่อแสดงการปลอบใจ “ได้ยินว่าผู้ชายที่ความสามารถด้านนั้นเก่ง จะมีลูกชายได้ง่าย”