กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในลานบ้านเล็ก
ลู่หวยหลินเคี่ยวโจ๊กข้าวฟ่างไปพลาง แผดลำคอร้องเพลงมาตุภูมิของฉันไปพลาง “แม่น้ำใหญ่สายหนึ่งกระแสคลื่นกว้างไกล... นี่คือมาตุภูมิอันงดงาม”
กู้อี๋หานนั่งอยู่บนโซฟาไม้ในห้องรับแขก ฟังจนหัวเต้นตุบ ๆ
หากเขาร้องเพราะก็ถือว่าเป็นการศึกษาก่อนคลอดไปแล้ว แต่นี่ลู่หวยหลินกลับร้องโหยหวนปานผีป่า
ถ้าลูกในท้องของเธอเป็นลูกสาว คลอดออกมามิกลายเป็นคนร้องเพลงเพี้ยนหรอกหรือ
เดิมทีกู้อี๋หานคิดว่าลู่หวยหลินร้องรอบเดียวก็คงซวยแล้ว เธอจึงพอจะอดทนได้
ใครจะไปรู้ล่ะ หมอนี่เล่นเปิดวนซ้ำไม่หยุด จนทนไม่ไหวจริง ๆ แล้ว