ตอนที่ 124 ความคิดของหลานเฉ่า

ขณะที่ลู่หวยหลินขี่จักรยานกลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร แม้ท้องฟ้าจะมืดลงแล้ว

แต่ข้าวของพะรุงพะรังเต็มคันรถของเขาก็ยังคงดึงดูดสายตาผู้คนเป็นอย่างมาก

บรรดาภรรยาทหารในเขตบ้านพักครอบครัวทหารต่างชะเง้อคอมองผู้การลู่

เห็นเพียงตะกร้าด้านหน้าจักรยานและตะกร้าอีกใบที่ผูกไว้ตรงเบาะหลัง ล้วนอัดแน่นไปด้วยสิ่งของจนพูน

พี่สะใภ้หลี่เบะปากเอ่ยขึ้น “นี่จะไม่ใช้ชีวิตกันแล้วเหรอ”

“ต่อให้มีเงินมากแค่ไหน ก็ทนให้พวกเขาผลาญแบบนี้ไม่ไหวหรอก”

หลานเฉ่ามองดูข้าวของอันเต็มเปี่ยมเหล่านั้น ดวงตาอิจฉาริษยาจนแทบจะลุกเป็นไฟ

วันนี้รองผู้บังคับกองพันหวังพาเธอไปภัตตาคารของรัฐ เธออุตส่าห์คิดว่าจะได้กินหมูตุ๋นซีอิ๊วสักมื้อ

ผลปรากฏว่าได้กินบะหมี่ไข่คนละชาม เดิมทีหลานเฉ่าก็รู้สึกพอใจอยู่หรอก เพราะไข่ไก่ก็เป็นของหายากเช่นกัน