ตอนที่ 102 ตะลุมบอน

หลังจากกู้อี๋หานกลับถึงบ้าน ล้างหน้าล้างตาอย่างเรียบง่ายแล้ว ก็นอนลงบนเตียงพลางคิดถึงเรื่องราวที่โรงพยาบาล

แม้แต่ตัวกู้อี๋หานเองยังไม่เชื่อข้ออ้างที่ตนกุขึ้นมา เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ “ลู่หวยหลินเชื่อแบบนั้นจริง ๆ เหรอ”

หนูแฮมสเตอร์น้อยส่งเสียงขัดจังหวะความคิดของกู้อี๋หานขึ้นมาทันที “เธอลักลอบเอาขวดเล็กจากมิติไปใส่ไว้ในถุงปิ่นโตแล้วนี่”

“ลู่หวยหลินเจ้าพวกบ้านนอกนั่นคิดจนหัวแตกก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าเธอมีมิติ”

ความคิดของกู้อี๋หานถูกหนูแฮมสเตอร์น้อยขัดจังหวะกะทันหัน

เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงเย็นชา “เหอะ แกไม่ส่งเสียง ฉันก็เกือบจะลืมแกไปแล้ว”

“แกขโมยมิติของฉันไปเพื่อเลเวลอัปมิติกระพุ้งแก้มของแก หยิบไปโดยไม่บอกกล่าวก็คือขโมย”