ตอนที่ 103 ลู่หวยหลินออกจากโรงพยาบาล

กู้อี๋หานถือขาหมูไว้ในมือพลางผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไป ก็เห็นชายร่างโตสองคนกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่

ลู่หวยหลินได้ยินเสียงเปิดประตู พอเงยหน้ามองเห็นว่าเป็นกู้อี๋หาน จึงปล่อยมือที่กระชากผมของเสิ่นอวี้เจี๋ยออกตามจิตสำนึก

เสิ่นอวี้เจี๋ยอาศัยจังหวะนี้คว้าแขนของลู่หวยหลินไว้ แล้วกัดลงไปอย่างแรงประหนึ่งระบายโทสะ

กู้อี๋หานเห็นเข้าก็รีบก้าวเข้าไปผลักเสิ่นอวี้เจี๋ยออกทันที พร้อมกับยืนขวางหน้าลู่หวยหลินแล้วพูดว่า “หมอเสิ่น ทำอะไรกันน่ะ”

“คุณไม่รู้หรือไงว่าเขาเพิ่งรับการผ่าตัดไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ถ้าแผลกำเริบขึ้นมาจะทำยังไง”

กู้อี๋หานพูดจบก็หันกลับไปตรวจดูบาดแผลของลู่หวยหลิน เมื่อเห็นว่าบนผ้าพันแผลไม่มีคราบเลือดเธอถึงได้วางใจ