ตอนที่ 101 พูดจาเหลวไหล

กู้อี๋หานใช้ช้อนตักซุปไก่ขึ้นมายื่นไปข้างริมฝีปากของลู่หวยหลิน

ลู่หวยหลินรู้ดีว่าการบาดเจ็บจากภารกิจครั้งนี้ กู้อี๋หานต้องเป็นห่วงจนแทบบ้าแน่นอน เขาจึงอ้าปากดื่มซุปอย่างเงียบ ๆ

พอดื่มอย่างเงียบสงบไปได้ครู่หนึ่ง ลู่หวยหลินก็ส่งเสียงขึ้นมากะทันหัน “โอ๊ย เจ็บ”

กู้อี๋หานตกใจจนสะดุ้ง วางชามซุปแล้วรีบจะตรวจดูบาดแผลด้วยสีหน้าแตกตื่น ทว่ากลับถูกลู่หวยหลินคว้าจับมือเอาไว้แน่น

เขาแกล้งทำสีหน้าตัดพ้อ ลากเสียงยาวออดอ้อนว่า “เมียจ๋า อย่าโกรธเลยนะ ดีไหม”

“ครั้งนี้เป็นแค่อุบัติเหตุ คราวหน้าฉันจะมายืนอยู่ตรงหน้าเธอแบบครบสามสิบสองไร้รอยขีดข่วนแน่นอน”

กู้อี๋หานรู้สึกว่าตนเองเป็นห่วงกังวลถึงขนาดนี้ ลู่หวยหลินยังจะมาแกล้งทำให้เธอตกใจอีก

ในใจพลันรู้สึกน้อยใจจนจมูกแสบ น้ำตาหยดแหมะ ๆ ร่วงเผาะลงมา