กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในเมื่อการผ่าตัดของลู่หวยหลินผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ระยะปลายไม่กระทบต่อการฝึกซ้อม ผู้บัญชาการจางจึงวางใจได้เสียที
เขายังมีกิจการทหารต้องไปจัดการ จึงบอกลากู้อี๋หานแล้วออกจากโรงพยาบาลไป
กู้อี๋หานผลักประตูห้องผ่าตัดเข้าไป มองดูลู่หวยหลินที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยโดยไร้สีเลือดบนใบหน้า
เธอเดินไปข้างเตียงอย่างระมัดระวัง แล้วลูบมือของเขาเบา ๆ
เสิ่นอวี้เจี๋ยสาวเท้าเดินเข้ามาข้างกายกู้อี๋หานพลางเอ่ยขึ้น “พี่สะใภ้ ลู่หวยหลินยังไม่ฟื้นขึ้นมาเร็วขนาดนั้นหรอก”
“พี่สะใภ้กลับบ้านไปตุ๋นซุปบำรุงสักหน่อยดีกว่า พอกลับมาเขาก็คงฟื้นขึ้นมาทานอาหารได้พอดี”
“มีอะไรที่ต้องห้ามกินบ้างไหม” กู้อี๋หานหันไปมองเสิ่นอวี้เจี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ พลางถาม