เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชั่วพริบตาที่กู้อี๋หานผลักประตูห้องทำงานเปิดออก เสียงหัวเราะหยอกล้อในห้องก็พลันเงียบกริบ เธอเดินตรงไปนั่งลงที่ตำแหน่งของตัวเอง
พี่จวงมองกู้อี๋หานด้วยสายตาเย้ยหยันแล้วพูดว่า “ลูกชายของรองผู้อำนวยการโรงงานเสิ่นมีคนรักแล้วนะ”
พี่หลี่มองกู้อี๋หานด้วยความเป็นห่วง โดยไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ามือของเธอที่กำพู่กันไว้แน่นนั้น ปลายนิ้วซีดขาวไปหมด
ในเวลานี้กู้อี๋หานกำลังคิดว่า เป็นเพราะการเก็บเนื้อเก็บตัวตลอดมาของเธอหรือเปล่า ที่ทำให้คนอื่นคิดว่าเธอรังแกง่าย ใครต่อใครถึงคิดจะมาเหยียบย่ำเธอก็ได้
เมื่อก่อนตอนอยู่หมู่บ้านตระกูลกู้ นอกจากไปเรียนหนังสือแล้วเธอก็แทบไม่ก้าวเท้าออกจากบ้าน เธอระมัดระวังรอบคอบเพราะกลัวว่าจะแปลกแยกไม่เข้ากับยุคสมัยนี้ กู้อี๋หานรู้สึกว่าแต่ก่อนเธอคงคิดผิดไปจริง ๆ