เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บิดาตระกูลเสิ่นมองดูลูกสาวคนนี้พลางคิดในใจว่าสุดท้ายก็ไม่ใช่สายเลือดแท้ ๆ เลี้ยงไม่เชื่องจริง ๆ
เขาจึงเอ่ยว่า “ตอนนี้เธอมีแค่ทางสายนี้เส้นเดียว ไม่อย่างนั้นเธอก็ทำได้แค่ตามพวกเราไปใช้ชีวิตที่ฟาร์มแรงงานด้วยกัน”
ครูเสิ่นเห็นพ่อมองสำรวจตนเองตั้งแต่หัวจรดเท้า มือของเธอที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่
น้ำเสียงเย็นชาของบิดาตระกูลเสิ่นดังเข้าหูครูเสิ่น "เธออาจจะไม่รู้ หน้าตาอย่างเธอ ในสถานที่พรรค์นั้น เธอจะต้องเสียใจว่าทำไมถึงไม่แต่งงานกับผู้อำนวยการสิง"
มารดาตระกูลเสิ่นได้ยินคำพูดของบิดาตระกูลเสิ่น ก็กอดศีรษะตัวเองที่สั่นเทาไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไปแล้วปล่อยโฮออกมา
ครูเสิ่นมองดูบิดาตระกูลเสิ่นผู้เย็นชา และมารดาตระกูลเสิ่นผู้ไร้ความสามารถที่รู้แต่จะร้องไห้ ในวินาทีนี้ เธอถึงได้พบว่าตนไม่เคยเข้าใจคนในครอบครัวของตัวเองเลย