กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 121 การช่วยเหลือดั่งเทพประทานของลูกสาว
“ท่านแม่! ท่านแม่! เนี่ยนเวยกลับมาแล้ว!”
น้ำเสียงเด็กใสกระจ่างประดุจนกขมิ้นโผออกจากหุบเขา ทำลายความเงียบสงบในยามอรุณ
ทันใดนั้น ร่างเล็ก ๆ ที่สวมเสื้อนวมสั้นสีชมพู มัดจุกสองข้างชี้ฟ้าดูน่ารัก ก็โถมเข้ามาในห้องนอนราวกับลมหมุนน้อยอันแสนเบิกบาน
ซึ่งก็คือซูเนี่ยนเวย ลูกสาวเพียงคนเดียวของกู้ฉางยวนและซูชิงเยี่ยน
ซูชิงเยี่ยนเพิ่งล้างหน้าบ้วนปากโดยมีหลิงซีคอยปรนนิบัติเสร็จ กำลังเตรียมจะไปจัดการกิจการที่ห้องหนังสือ
เมื่อได้ยินเสียงของลูกสาว ใบหน้าที่เย็นชาอยู่เสมอของนางก็หลอมละลายลงในชั่วพริบตา ปรากฏประกายอันอ่อนโยนแห่งความเป็นแม่ออกมาสายหนึ่ง
“เนี่ยนเวย วิ่งช้า ๆ หน่อย ระวังจะล้มเอา”
“ท่านแม่!”
เสี่ยวเนี่ยนเวยราวกับผีเสื้อแสนสวย โผเข้าสู่อ้อมอกของซูชิงเยี่ยน แล้วหอมแก้มนางดัง “ฟอด” หนึ่งที