กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 นอนร่วมเตียง
“เจ้านาย! แย่แล้วขอรับ!”
เสียงกรีดร้องอย่างตื่นตระหนกเสียขวัญของคนสนิทผู้นั้น ประดุจน้ำเย็นจัดหนึ่งถังที่ราดรดลงมา ดับประกายไฟแห่งความกำกวมอ่อนหวานที่เพิ่งจุดติดขึ้นในห้องจนมอดสนิท
หัวใจของกู้ฉางยวนที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขและหวานล้ำ ดิ่งวูบลงอย่างฉับพลัน!
เมืองหลวงหรือ?
ตระกูลหวังหรือ?
ตระกูลหวังของหวังเถิงรองเสนาบดีกรมขุนนางผู้นั้นหรือ?
มือของเขาที่กุมมือซูชิงเยี่ยนไว้พลันบีบแน่นเข้าโดยไม่รู้ตัว ความระแวดระวังและเจตนาสังหารอันคุ้นเคยซึ่งเป็นของสมรภูมิ ได้หวนคืนสู่ร่างของเขาในชั่วพริบตา
ซูชิงเยี่ยนเองก็ถอนตัวออกจากห้วงอารมณ์รักใคร่ของหนุ่มสาวในชั่วพริบตาเช่นกัน ใบหน้างดงามที่เคยซับสีเลือดฝาด พลันกลับคืนสู่ความเย็นชาและน่าเกรงขามในชั่วขณะ
นางมิได้ชักมือตนเองกลับ เพียงปล่อยให้กู้ฉางยวนกุมไว้เช่นนั้น ก่อนจะหันศีรษะไปเอ่ยถามคนสนิทที่แทบจะร่ำไห้ออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ: