กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 ความผิดมหันต์
“เจ้า... เจ้าปล่อยข้านะ!”
ใบหน้าของซูชิงเยี่ยน แดงก่ำราวกับกุ้งต้มสุกในชั่วพริบตา!
นางประหนึ่งแมวที่ถูกเหยียบหาง ร้อนรนลนลานคิดจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากอ้อมอกของกู้ฉางยวน
กู้ฉางยวนมองดูท่าทางน่าเอ็นดูทั้งขัดเขินทั้งโมโหของนาง รอยยิ้มตรงมุมปากก็ยิ่งฉีกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เขาไม่เพียงไม่ปล่อยมือ มิหนำซ้ำยังกระชับท่อนแขนที่โอบรัดเอวบางของนางให้แน่นเข้าอีกหลายส่วน
ใช้น้ำเสียงแหบพร่าทรงเสน่ห์เปี่ยมด้วยแววหัวเราะอันลึกซึ้ง กระซิบแผ่วเบาข้างหูนางว่า
“ฮูหยิน อรุณสวัสดิ์”
“เจ้า... เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ?!”
ร่างกายของซูชิงเยี่ยนสั่นสะท้านอย่างแรง!